Lan mayoz ! Lan mitoz ! Elime düşeceksiniz gün gelecek !

Bazıları için aşırı kolay olan şeyler yine bazıları için çok zordur.

İp atlamak benim için kolayken belki de senin baya zorlayıcı bir şey hı? 

Bu yüzden olsa gerek insanları yaptıkları ya da yapamadıkları için kınamak ya da ne bileyim küçük görmek yersiz gelir bana.

Belki de kendimi ezik görmemek için uydurduğum bir şey bu :D 

Bazı şeyler vardır ki öğrenemiyorum ben '-' 

Mesela soyut-somut kelimelerinin anlamını düşünmeden pat diye söyleyebilmem mümkün değil şu yaşımda.

Evet çok küçük düşürücü ama öyle.

Mesela şimdi yazarken bile düşünüyorum hangisi neydi diye ve hala daha emin olamıyorum

Soyut hayali falan olanlardı değil mi ya /: 

Nalet gitsin! 

Çok utanıyorum ya bu yüzden öyle böyle değil.

Belki 5.sınıftan beri falan bize öğretilmeye çalışılan bir şey bu.

O zamandan beri pek çok karşıma çıkmış olmasına rağmen yok olmuyor öğrenemiyorum ya şaka gibi! 

Şifreliyorum yine yemiyor.

Yine buna benzer mesela mayoz, mitoz bölünmlerinin safhalarını da öğrenemiyorum >.<

Bir kere öğrenir gibi oldum.

Ağh o zaman ki mutluluğum tarif edilemez.

Lise 2 de idim. İlk biyoloji sınavından 12 ya da 21 öyle bir şey almıştım.

Kendimi sıkıp yükseltmem lazımdı.

3-4 gelsin en azından diye.

Şansımada en detaylı işlenen konulardan biriydi bu fakat bu safha kısımlarını "biliyorsunuz nasılsa" diyerek geçmişti hocamız.

Diyemedim ki bilmiyorum ben.

Rezillik yani. Daha geçen sene dönem sonuna doğru görmüşsün konuyu ondan önce milyon kere..

İşte o sınava çalıştım köpek gibi, deli gibi ezberledim bunları tabi ben.

Sınavda sorularda var mı diye hızlı bir tarayış, soruyu görüp cevaplamak bir kaç dakikamı aldı.

Unutucam korkusu var ama nasıl.

Korktuğumda oldu ama en azından soruyu cevapladıktan sonra :D 

Soruyu cevaplayıp diğer sorunun rakamını yazdığım an pııırrr dedi uçtu lan bir güzel bildiklerim.

Böyle şeyler için, kolay ezberleyebileyim diye şifrelerim genelde çoğu öğrenci gibi :D 

Bi tek aklımda kalan anafaz..

Neydi ekvatorda toplanıyorlardı, yani anasının kucağına geliyorlardı "ana"faz oydu işte :D 

Okuduğum bölüm nedeni ile hemen hemen her derste her dönemde karşıma çıkmaya devam ediyorlar.

Ve ben yine öğrenemiyorum.

Utanıyorum la bildiğin ağfhş

Öğrenmeye de çalışmıyorum zaten artık, saldım ipleri /: 

Bunun gibi aşırı basit ama öğrenemediğim bir dünya şey var işin kötüsü.

Bir yerde karşıma geldiklerinde ımm şey kem küm aslında şöyle bir şeydi falan diye diye kıvranıyorum ve uzaklaşıyorum ordan

Herkesin vardır ama değil mi böyle bir şeysi?

Olsun lan yalnız kalmayayım hı /: 

Ay bide şimdi meseneye gelip bana ":p" yapan annem..Manyaksın sen :D

Anne ol az, az teknolocik olma la aayy :D

Ef püf

İnsansın, istiyorsun ki her dediğin istediğin gibi olsun, istediğin zamanda olsun.

Ama gerçekte öyle olmuyor, biliyoruz ama ne hikmetse yinede istemekten vazgeçmiyoruz. 

Ağzımız sürekli yanıyor ama hala daha üflemiyoruz misali.

Tamam olmayacak diye düşünüp karamsarlığa bağlamak daha kötü.

Fakat kalkıpta olmadığında o soğukkanlılığıda korumak gerek sanki.

"Ağh olmadı yine yine" diyerek karalar bağlamak mantıksız geliyor bana.

Bir süreden sonra artık alışmak gerek.

Bu olmazsa diyerek alternatif üretmek gerek yani.

Hayatın sana değil, senin hayata ayak uydurman gerektiğini ne kadar kısa zamanda öğrenirsen inan canın o kadar az acır.

Ne zaman bir plan yapsam. Ama ne zaman yani, istisnasız.

Hiç olmadı, hiç.

Planlar yaptım hayatımda çoğu zaman.

"Bu zamanda gideceğim" 

"Şu zamanda bu olacak ona göre ben de böyle yaparım"

Fakat hiç yaptığım bir planın uygulamaya geçtiğini görmedim kendi adıma.

Neden?

Çünkü bir plan yaparken sadece kendini göz önünde bulunduruyorsun hadi en olmadı o işi yapacağın kişiyi düşünüp ona göre bir şeyler kuruyorsun.

Ama diğer bütün insanları unutuyorsun.

Onların işlerini sana ya da ona göre ayarlamadığını o an düşünemiyorsun.

Sonra gelsin hayal kırıklığı, gelsin üzüntü, gelsin ağlamalar zırlamalar.

O kadar tutmayan plandan sonra, her seferinde diyorum ki daha nah düşünür, ayarlarım işlerimi ona göre.

Ama olmuyor.

Tekrar tekrar plan yapıyorum.

Tekrar yüzüme vuruyor olmayışı.

Ama şunu öğrendim onca zamandan sonra.

İplemiyorum artık olmadığında.

Başka zaman diyorum.

Akışına bırakıyorum elimden geldiğince.

İşte o zaman ne hikmetse hiç beklemediğin bir zamanda hiç beklemediğin kadar çabuk oluyor o istediğin.

Plan yapıp tutmasından çok daha güzel bir mutluluk kaplıyor sonra içini ^_^
Aniden olan şeyler insanoğluna nedense daha cazip geliyor sanırım.

Sürprizleri sevmeyenleri anlayamıyorum o yüzden ben.

İnsanlara güvenmediklerinden mi oluyor acaba?

Güvendiğin insanın senin istemeyeceğin bir şeyi yapması mümkün değil gibi geliyor bana.

Sevgilim aniden bir şey yapsın, hiç beklemediğim anda seni seviyorum desin ya da kavgadan sonra ilk canım kelimesini o söylesin..

Yok ulan bundan güzel mutluluk ne biliim

Seviyorum ben o yüzden aniden olan şeyleri.

Alıştım da ohh

Plan yapıp olmayınca üzülmediğinde inanın ki üzerinizden feci bir yük kalkıyor.

Hayatı düşüncelerinizle zorlaştırmak yerine yine düşünceleriniz ile kolaylaştırın (: 

Mutlu olacaksınız.