Dün yine kaybetmişim kontrolümü olmayacak şeyler söylemişim benim adama.
Küfrün biri bin para mesajlar atmışım ya da attım neyse işte.
Sinirlendiğimde cidden kontrolümü kaybediyorum.
Ciddi anlamda.
Hani içime ayrı bir ruh kaçıyor gibi.
Bi güçleniyorum kuvvetleniyorum, normalde demeyeceğim şeyler diyip vermeyeceğim tepkiler veriyorum.
Sakinleşincede bu yaptıklarımdan dolayı pişmanlık duyuyorum.
Niye dedim, niye öyle davrandım, kafasızım ben, şuyum buyum diye bu sefer kendime saydırmaya başlıyorum.
İşin kötüsü eskiden bu kadar çabuk sinirlenmezdim ben.
Bu hale gelebilmem için karşıdakinin baya bi haltlar yemiş olması gerekirdi.
Sabrım mı tükenmeye başladı benim mi ruhsal bozukluğum arttı bilmiyorum.
Neyse işte ben ona, o bana bir güzel saydırdı.
O kadar lafı işitsem ben de çemkiririm haklı adam ):
Ben de normal ruh halime dönünce nasıl kırdığımı farkettim.
Oturdum ağladım.
Kalktım temizlik yaptım.
Yemek yaptım.
Tekrar ağladım.
Bu kadar suçlu hissetmenin sonunda gittim yine özür diledim ondan.
İyi ettim, hoş ettim.
Ama biliyorum ki bu özür dileme şeysi bana baya bi eksi yönde dönecek.
Sanki tamamen haksızmışım gibi üzerime gelecek.
Ondada hata olduğunu anlatmaya çalışıcam ama anlatamıycam.
Ya kendimi kontrol etmeyi öğrenmeliyim ya da onu alt etmeyi bu konuda.
Yoksa terazinin topuzu sürekli onun tarafına kaymakta ve bu iliişkinin ağzına sıçan benmişim gibi görünmekte.
20 yaşıma gelmişim kendimi kontrol etmeyi öğrenememişim bu saatten sonra nasıl yapacağım hakkındada hiçbir fikrim yok '-'
Gün gelecek bi bok yapmadığım halde ilişkinin içine eden ben olucam ya, heh işte o zaman kendi kafamı duvara sürtüp kendimden hıncımı kendim alıcam +_+
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder