15 Ekim 2010 Cuma

Hı hı.

Yalnızım 2 gün..
Öyle bok bir zamanda yalnız kaldım ki, bütün zamanımı ağlayarak değerlendirecekmişim gibi geliyor.


Benim hiçbir zaman çok arkadaşım olmadı.
Hiç büyük grupların içinde yer almadım.
Hep tektim sayılır.
Bundan hiç şikayet ettiğimi de hatırlamıyorum.
İnsanları sevmiyordum o zamanlar.
Yokluklarını hissetmedim hiç..
Kendi kabuğumda çok mutluydum ben.
Arkamdan laf söylenmiyordu, alay konusu olmuyordum, birileri arkamdan kuyumu kazmıyordu, onlarla uğraşmak zorunda kalmıyordum.


Şimdi ise yalnız kalmaktan korkuyorum..
Birini aldım hayatıma.
Birini sevdim.
Onun yüzünden şimdi yalnız kalmaktan korkuyorum.


İlgiye alışıyorsun.
Sevgiye alışıyorsun.
El üstünde tutulmaya alışıyorsun.
Birinin sana "günaydın" demesine alışıyorsun en kötüsü..
Sabahları "günaydın" demediğinde aydınlanmıyor günüm.
Hayaletten farksızım o olmadığı zaman.


Şimdi beni yokuluğuna alıştırmaya çalışıyor sanki.
Sessiz sedasız uçup gidiyor avuçlarımdan, yavaşça topluyor yüreğimden ona dair olan şeyleri.


Ben çok üzülüyorum.
Ben çok korkuyorum. 


Bu hale gelme sebebimizin çoğunun onun suçu olmasına rağmen, suçluluk duyan ben oluyorum.
Ben artık ne yapmam gerektiğini bilmiyorum.


Çok güzeldik  biz önceden.
Hayrandım ben "biz"e .
Herkese ne kadar harika olduğumuzdan bahsediyordum.
Şimdi ise iyiyiz bile diyemiyorum. 


Sen girince hayatıma yalnız kalmayacağım bundan sonra dedim. 
Sen varsın dedim gitmezsin dedim, gitmem dedin. 


Ama noldu ki bize? 


Yaza yaza bitiremiyorum bugün içimdekileri. 
Her başladığımda başka bir şey oluyor konu.
O kadar çoksun ki içimde.


6 sayfa yazdım yolladım sana bugün. Durdurmasam bi o kadar daha yazabilirdim sanırım. 
Ders dinleyemiyorum, odaklanamıyorum, düşünemiyorum, nefes alamıyorum. 


Konuşmuyorum seninle, seninde bununla bir sorunun varmış gibi gelmiyor işin kötüsü. 


Seni düşünmekten yoruluyor artık beynim.


Yalnızlık fobimin sebebi oldun. Şuan duramıyorum tek başıma evde, duvarlar üstüme geliyor. Ama sırf kendime işkence olsun diye gitmiyorum bir yere. 




Ama hala o kadar safım ki.
İyi olacağımıza inanıyorum.
Harika olacağımıza inanıyorum eskisi gibi.
Evet biliyorum, salağım (= 


Bide, çok güzelsin sen..
http://fizy.com/#s/1jq3yl

1 yorum:

Adsız dedi ki...

okurken kendimden geçtim.. sanki
dile gelmiş kafamdan geçenler...